Terugblik: Senna, hoe de wil om te winnen hem fataal werd

Terugblik: Senna, hoe de wil om te winnen hem fataal werd
Foto: v.l.n.r. Ron Dennis, Alain Prost en Ayrton Senna in 1989 (McLaren)
10 nov 2017 - 07:19
Julian Verheul
DELEN

Ayrton Senna da Silva is een van de allerbeste coureurs aller tijden. De Braziliaan die in de Formule 1 de sterren van hemel reed, ontketende een enorme populaire tijd overal ter wereld. Hij werd een legende, maar aan de glorie kwam een gruwelijk einde. Een noodlottig ongeval tijdens de Grand Prix van San Marino in 1994 werd hem fataal. Vele rechtszaken en veiligheidsmaatregelen verder, bleek zijn dood een nieuw begin te zijn.

De carrière van Senna begint net als zoveel jonge coureurs in de kartsport. En wat bleek? Die kleine Ayrton was er verdomd goed in ook. Financieel had de familie Senna het erg goed. Daardoor kon de toekomstig wereldkampioen Formule 1 genoeg ervaring opdoen in die kleine racemonsters. De grootste rivaal van Ayrton Senna gedurende zijn kartperiode was naar eigen zeggen Terry Fullerton. De Brit Fullerton voerde met de legendarische coureur geweldige gevechten uit op de kartcircuits.

In 1978 zag Fullerton de Braziliaan zijn teamgenoot worden bij DAP. Hoewel het "hard racing" was, bleef het respect altijd bovenaan staan. Volgens de nu 64-jarige voormalig wereldkampioen karten was Senna erop gebrand hem te verslaan, maar andersom ook. Senna had een geweldig gevoel met alles waarin hij reed. Alleen werd zijn wil om te winnen hem ook bijna fataal", vertelde Fullerton tegenover het Nederlandse Formule 1 magazine in 2014.

Beide coureurs mochten namelijk in Japan op een trialmotor rijden van Yamaha. Aangezien de broer van Fullerton motorcoureur was, leerde Ferry het gevoel ook al snel op zo'n fiets. Senna daarentegen had weinig ervaring met motoren, maar hij wilde zijn teamgenoot altijd verslaan. Bijna ging hij hard onderuit en dat zou hem bijna fataal zijn geworden. Ayrton Senna is ondanks zijn geweldige rijkunsten nooit wereldkampioen geworden met het karten. In de autosport kwam Senna eerste instantie uit in de Formule Ford en 2000 klassen waarna hij in 1983 de British Formula 3 wist te winnen.

In 1984 debuteerde de Braziliaan op 24-jarige leeftijd in de Formule 1 voor Toleman Hart. Voor zijn debuut mocht Senna al testen voor het team van Williams. Zijn hoogtepunt was toch wel die geweldige race in Monaco waarin hij danste in de regen. Met zijn Toleman veroverde hij plek na plek en positie na positie. Uiteindelijk kwam Senna achter Alain Prost in de snelle McLaren te liggen. De auto van Senna was eigenlijk niet eens goed genoeg om het podium te kunnen halen laat staan te winnen, maar bijna lukte het hem. Prost voelde echter nattigheid en vroeg de wedstrijdleiding via gebaren om de race voortijdig te laten afvlaggen.

Na twee verdere podiumplaatsen waardoor hij het kampioenschap als negende wist af te sluiten, maakte hij de transfer naar het betere Lotus. Een zinderende eerste overwinning bleef niet lang uit want in Portugal was het feest. In de stromende regen zwom de 25-jarige coureur naar de finish. Op Spa Francorchamps volgde zijn tweede zege. In Nederland op het circuit van Zandvoort werd hij derde en verder stond hij nog driemaal op het ereschavot. Bijna eindigde hij in de top drie in het kampioenschap. Twee puntjes ontbraken ten opzichte van Keke Rosberg. Ook in 1986 werd hij vierde in het wereldkampioen namens Lotus. In 1987 was het wel raak en hij won dat jaar ook voor het eerst in de straten van Monaco. Uiteindelijk besefte de Braziliaan dat hij ook bij Lotus geen kans zou maken op de titel.

De motorleverancier van Lotus Honda, maakte voor 1988 de overstap naar McLaren. Ook Senna werd door de Britten gecontracteerd en dat bleek het begin van een enorme succesformule te zijn. Senna en Prost verdeelde in 1988 gezamenlijk 15 overwinningen in 16 races tijd. Alleen in Italië werd niet gezegevierd. Vanwege de strijd om de wereldtitel werd de spanning tussen beide stalgenoten intens hoog. Senna maakte ook dat jaar een klassieke fout vanwege zijn gretigheid. Het was een fout die hij daarna nooit meer zou maken in zo'n situatie. Gedurende de Grand Prix van Monaco lag hij dominant aan de leiding. Alleen zag hij niet in dat hij het tempo voor de zekerheid beter wat kon laten zakken.

Teambaas Ron Dennis vroeg Ayrton via de boordradio om zijn snelheid te verminderen. Helaas hielp dit niet en ging Ayrton de fout in tegen het einde van de race. Vlak voor de tunnel crashte hij in 67ste ronde van de wedstrijd. Prost wist te zegevieren en Senna werd geconfronteerd met zijn gretigheid en verliet het circuit met onmiddellijke ingang. De Braziliaan ging niet terug naar zijn team wat normaal gesproken altijd zou gebeuren. Hij vertrok naar zijn appartement die hij in Monaco had. Daar sloot de McLaren coureur zich voor een aantal uren op.

Aan het einde van het seizoen in de voorlaatste Grand Prix was alles echter anders. In Japan op het circuit van Suzuka kon Senna de titelstrijd beslissen. De Braziliaan startte vanaf poleposition, maar toen de lichten uitgingen viel hij stil. Prost nam de leiding over en Senna moest de race hervatten vanaf de viertiende stek. Het enorme talent van Senna zorgde ervoor dat hij iedere ronde weer dichterbij de kop kwam. Toen het na de openingsfase begon te regenen, was hij niet meer te stoppen. Zelfs Prost moest alsnog zijn meerdere herkennen in zijn teamgenoot en eindigde als tweede. Senna won voor de achtste keer en werd zo voor de eerste keer wereldkampioen Formule 1.

1989 kreeg ineens een heel andere wending vanwege de verstoorde relatie tussen Senna en Prost. Beide coureurs konden elkaar niet meer uitstaan en negeerde elkaar volledig. Voorgaande aan de Grand prix van Japan een jaar nadat Senna kampioen werd, waren de rollen omgedraaid. Nu had Prost het voordeel. Senna had nog een nadeel aangezien de toenmalige FIA-president Jean-Marie Balestre een Fransman was en Prost voortrok. Prost nam meteen de leiding over bij de start. Later in de race zette Senna de aanval in op Prost, deze stuurde ineens vroeger in. Een botsing was het gevolg en Prost gaf op.

Senna werd door de marshalls weer op pad gestuurd, maar Prost diende protest in bij de FIA. Nadat Senna zijn voorvleugel had vervangen, nam hij vrij snel daarna weer de leiding in de race over en won vervolgens. Balestre was er als de kippen bij en diskwalificeerde Senna uit de uitslag. Senna zou namelijk niet op correcte wijze de baan weer hebben betreden. McLaren en Senna diende protest in, maar de Braziliaan werd nog harder gestraft. Een voorwaardelijke schorsing en een enorme boete waren het gevolg. Prost werd voor de derde keer wereldkampioen, maar verliet McLaren voor Scuderia Ferrari.

In 1990 ging het drama verder aangezien beide heren weer in Japan zouden strijden om de titel. Senna startte vanaf de pole, maar Balestre deed er alles aan om Prost voor te trekken. Zo werd na de kwalificatie de opstelling veranderd. Senna startte wel als eerste, maar moest nu ineens vanaf de vuile kant starten en Prost vanaf de schone. Prost had dus een betere start en ging voorbij aan zijn rivaal. Senna wilde echter wraak nemen en trapte niet op de rem bij de eerste doorkomst. Beide kegelden van de baan af en aangezien Prost achterstond in het kampioenschap en hier geen punten zou scoren, was het Senna die kampioen werd.

In 1991 werd Senna voor de derde keer en laatste keer wereldkampioen. Vanaf 1992 was McLaren niet langer meer het beste team. Williams maakte een enorme sprong voorwaarts met de actieve vering ontworpen door Adrian Newey. Honda stopte tevens aan het einde van 1992 als motorleverancier en aangezien McLaren in 1993 opnieuw geen kans maakte op de titel vertrok Senna aan het einde van dat jaar. Wel won Senna voor de 41ste keer tijdens zijn afscheidsrace voor het team met een Ford krachtbron, de HBD7 3.5 V8. Dat is nu alweer 24 jaar geleden.

1993 was een moeilijk seizoen voor zowel hemzelf als McLaren. Senna had namelijk voor iedere race een apart contract. De drievoudig wereldkampioen realiseerde zich dat Williams begonnen was met een technologische oorlog. En als hij nog een keer kampioen wilde worden, dan moest hij de overstap maken. Helaas voor hem reed Prost in 1993 naast Hill voor het team. Prost wilde absoluut niet dat Senna weer zijn stalgenoot zou worden. Daardoor was er geen stoeltje vrij voor Da Silva. In 1994 zou hij wel uitkomen voor Williams omdat Prost met pensioen ging. Alleen besefte hij en de rest van de wereld niet dat hij op het moment van het tekenen van het contract zijn doodvonnis tekende.

Wordt vervolgd...

DELEN
Meer nieuws
MEEST GELEZEN
GP van Spanje over
dgn uur min sec
F1 GP Canada
vrijdag 07 juni 2019
1e Vrije Training16:00 - 17:30
2e Vrije Training20:00 - 21:30
zaterdag 08 juni 2019
3e Vrije Training17:00 - 18:00
Kwalificatie 20:00 - 21:00
zondag 09 juni 2019
Race 20:10 - 22:10
Montréal / F1-weer
Circuit Gilles Villeneuve / 4,361 km
Race: 70 ronden / 305,270 km
F1 kalender 2019 downloaden
MEEST GELEZEN