De Tijdmachine, episode XXXVII: driemaal is niet altijd scheepsrecht

De Tijdmachine, episode XXXVII: driemaal is niet altijd scheepsrecht

Het zal niemand zijn ontgaan: de Formule 1-wereld, en met haar de complete wereld, ligt plat vanwege het COVID-19-virus. Zodoende is er vrij weinig te melden over de actuele stand van zaken in de koningsklasse van de autosport. MotorsportZ blikt daarom elke dag terug op een gebeurtenis uit het rijke verleden van de Formule 1. Met vandaag in episode XXXVII: drie keer is scheepsrecht, maar niet voor Jean-Pierre Jarier.

Kort na afloop van de Tweede Wereldoorlog wordt er in Noord-Frankrijk een jongetje geboren dat een loden rechtervoetje blijkt te hebben. Jean-Pierre Jarier raakt op jonge leeftijd verslingerd aan snelle bolides en wil als twintiger niets liever dan in de Formule 1 racen. Via de bekende juniorklassen zet hij voet richting de koningsklasse. Jarier is bij tijd en wijle razendsnel, maar wil ook nog weleens nukkig zijn.

Godasse de plomb (de loden voet), zoals Jarier door het leven gaat, mag in 1971 tijdens de Italiaanse Grand Prix voor de eerste keer zijn opwachting op de Formule 1-startgrid maken. Voor die allereerste race huurt Jariers Formule 2-team een oude F1-wagen van March en dat is te merken: de Fransman kwalificeert zich als allerlaatste en wordt, ondanks dat hij de race uitrijdt, niet in de eindklassering opnomen. Winnaar Peter Gethin rijdt Godasso namelijk op acht (!) rondjes.

Dat Jarier aardig gas kan geven is wel bekend – in de Formule 2 staat hij zijn mannetje. Zodoende krijgt de Fransman in 1973 nog een kans op het hoogste niveau. Tegelijkertijd werkt-ie een compleet Formule 2-seizoen af. Het is een jaar van contrasten: in de koningsklasse is zijn March door de meet genomen niet vooruit te branden, waar Jarier in de Formule 2 het kampioenschap verovert. Enzo Ferrari weet door de tegenvallende F1-prestaties heen te prikken en ziet wel wat in de Fransman.

Ferrari’s eerste coureur voor 1974, Clay Regazzoni, beveelt de legendarische teambaas echter iemand anders aan: een zekere Niki Lauda. Het sluit de Italiaanse deur voor Jarier, die vervolgens bij de charismatische Amerikaan Don Nichols en het Shadow-team terecht komt. Het seizoen is Formule 1-technisch wederom niet om over naar huis te gillen, al springen twee achtereenvolgende Grands Prix-weekends eruit. In Monaco kwalificeert Jarier zich als zesde, om een podiumfinish te claimen. Later op het Zweedse Anderstorp stuurt de Fransman diens Shadow van P8 naar P5.

Het succes moet komen vanuit de sportscarwereld. Aldaar bestuurt Jarier een wagen van Matra – en hoe. Van de tien wedstrijden die er in 1974 in die categorie worden gehouden, wint Jarier er vijf – eentje samen met Jacky Ickx, vier met F1-veteraan Jean-Pierre Beltoise.

De tekst gaat onder de foto verder

[Jean-Pierre Jarier | Shadow]

Jarier blijft voor 1975 aan bij Shadow. Er wordt, gezien het verloop van de vorige jaren, niet veel van de combinatie verwacht. Dat blijkt een kapitale misrekening. Jarier en de gitzwarte Shadow zijn dé uitblinkers van de seizoensstart. Voor de eerste wedstrijd in Argentinië plaatst de Fransman zijn bolide op poleposition en doet dat met zóveel overmacht, dat hij een serieuze kanshebber lijkt voor de overwinning. Nummer twee Carlos Pace moet bijna een halve tel toegeven, wereldkampioen Emerson Fittipaldi krijgt bijna een seconde aan de McLaren-broek.

Waartoe Jarier tijdens de race in staat is zal niemand echter ooit weten – de Shadow begeeft het jammerlijk tijdens de opwarmronde vanwege een kapotte aandrijfas. Uithuilen en opnieuw beginnen in Brazilië, waar Jarier tot ieders verbazing wederom naar de pole jaagt. De nummer twee (Fittipaldi) wordt dit keer zelfs op acht tienden gereden – let wel, men rijdt nog op de oude, langere configuratie van het circuit van Interlagos.

Jarier laat er geen gras over groeien – na de teleurstelling van Argentinië moet deze race wél op zijn naam worden geschreven. Eventjes mag Carlos Reutemann meespelen, maar de Brabham-coureur wordt rap weer ingerekend door de poleman. Jarier heeft enkel een beetje tegenstand van Carlos Pace – de teammaat van Reutemann – die wel kan volgen, maar meer ook niet. De allereerste zege van Jarier en van Shadow lijkt een kwestie van tijd. Lijkt, want de Ford Cosworth-motor heeft andere plannen. Acht rondjes voor het einde houdt de brandstofpomp ermee op, waardoor een ontroostbare Jarier wederom een mogelijke overwinning door zijn vingers ziet glippen. De Braziliaanse fans laten daar trouwens geen enkel traantje om – thuishelden Pace en Fittipaldi boeken een Braziliaanse dubbel.

Het tempo dat Shadow – en met name Jarier – kan overleggen tijdens de eerste twee Grands Prix van 1975, verdwijnt als het seizoen vordert. Vierde op Montjuïc, de Spaanse Grand Prix die halverwege stop moet worden gezet door het zware ongeval van Rolf Stommelen, c’est tout. In 1976 scoort de grillige Jarier geen enkel punt, waar zijn populaire teammaat Tom Pryce juist meermaals de show steelt.

De tekst gaat onder de foto verder

[Jean-Pierre Jarier | ATS]

Via ATS lijkt Jarier in de vergetelheid te verdwijnen, tot er plots een belletje van Colin Chapman komt. De Lotus-teambaas heeft rijder Ronnie Peterson op tragische wijze verloren na de startcrash op Monza, hij zoekt een capabele coureur om tijdens de laatste twee Grands Prix van het jaar (1978) in te zetten. In de Verenigde Staten en in Canada mag Jarier zijn kunsten vertonen in de wagen die dat seizoen beide titels heeft veroverd. Gaat er dan toch nog een overwinning komen? Driemaal is scheepsrecht, toch?

Op Watkins Glen rijdt Jarier een veelbewogen wedstrijd: gestart van P8 rijdt de Fransman snel naar voren, tot zijn voorband de geest geeft. Na een ongeplande pitstop wurmt Jarier zich een weg door het middenveld, om kort voor het einde van de race op plaats drie te rijden. Echter: een wagen waarin Jarier op een hoopvolle positie rijdt zou een wagen waarin Jarier op een hoopvolle positie rijdt niet zijn, als-ie er niet mee zou kappen. De Fransman moet lijdzaam toezien hoe hij in het zicht van de haven wegens mechanische panne álweer een mooie finishplaats verliest.

De tekst gaat onder de foto verder

[Jean-Pierre Jarier | Lotus 1978]

Een week na het echec op Watkins Glen krijgt Jarier zijn tweede en laatste kans in de Lotus. Op het nieuwe circuit Île de Notre-Dame in Montréal vliegt Godasso naar de derde poleposition uit zijn loopbaan. Dat het nieuwe baantje in Canada Jarier op het lijf is geschreven blijkt na het startsignaal: de Fransman rijdt zijn naaste concurrent op twintig tellen. De Tricolore wordt al van stal gehaald, het Marseillaise opgespeurd – deze zege kan Jarier écht niet ontgaan.

Achter Jarier werkt lokale held Gilles Villeneuve zich in zijn Ferrari op naar de tweede plek – iets wat het Canadese publiek uiteraard kan waarderen. Over een thuiszege droomt echter niemand, daarvoor is de Lotus veel te sterk en rijdt Jarier veel te ver voor de rest uit. De wedstrijd duurt zeventig ronden. In de eerste 49 daarvan rijdt de man met de loden voet vooraan – maar ook ditmaal mag het niet zo zijn. Jariers Lotus krijgt te maken met een olielek en daarom kan de Fransman zijn wagen alweer parkeren terwijl hij op weg is naar een prachtresultaat. Villeneuve erft de zege, waardoor niemand naderhand meer over Jarier praat.

Godasse de plomb blijft nog jarenlang rondrijden in de Formule 1, in 1979 gaat dat in dienst van Tyrrell zelfs gepaard met twee podiumfinishes. Tegen het einde van zijn carrière in de koningsklasse oogst Jarier echter voornamelijk hoon: enkelvoudig wereldkampioen James Hunt noemt de Fransman in zijn rol als commentator voor de Britse televisie zelfs eens ‘iemand met de mentale leeftijd van 10 jaar’. Jean-Pierre Jarier: grillig, onvoorspelbaar – maar vooral ongelukkig.




0 reacties
Om te reageren heb je een MSZ-account nodig. Heb je nog geen account? Meld je dan aan.
Wilt u hier adverteren? Laat u informeren over de mogelijkheden. U krijgt vandaag nog antwoord.
Vraag informatie aan
Volgende F1 Grand Prix
Oostenrijk
vrijdag 03 juli 2020
11:00 - 12:30Eerste vrije training
15:00 - 16:30Tweede vrije training
zaterdag 04 juli 2020
12:00 - 13:00Derde vrije training
15:00 - 16:00Kwalificatie
zondag 05 juli 2020
15:10 - 17:10Race
Meer GP Oostenrijk
MotorsportZ brengt dagelijks het laatste Formule 1 en Max Verstappen nieuws. Iedere dag kun je op deze website het laatste F1-nieuws over Max Verstappen lezen.

Wordt Max Verstappen in 2020 wereldkampioen of wordt het toch weer Lewis Hamilton, of misschien toch een ander? Volg hier het laatste Formule 1 en Max Verstappen nieuws.
In 2020 gaat Rinus VeeKay voor het team van Ed Carpenter Racing debuteren in de IndyCar Series. Er wordt veel van de jonge Hoofddorper verwacht.

Wil je op het nieuws van MotorsportZ reageren? Maak dan een MSZ-account aan.