De Tijdmachine, episode XIII: dat ene moment van ultieme vreugde

De Tijdmachine, episode XIII: dat ene moment van ultieme vreugde

Het zal niemand zijn ontgaan: de Formule 1-wereld, en met haar de complete wereld, ligt plat vanwege het COVID-19-virus. Zodoende is er vrij weinig te melden over de actuele stand van zaken in de koningsklasse van de autosport. MotorsportZ blikt daarom elke dag terug op een gebeurtenis uit het rijke verleden van de Formule 1. Met vandaag in episode XIII: Jean Alesi en zijn enige overwinning in de koningsklasse.

Kijkend naar de teams waarvoor Jean Alesi in zijn 201 Grands Prix omspannende Formule 1-carrière uitkwam, is het haast een mirakel dat de Fransman met Siciliaanse roots (hij heet eigenlijk Giovanni in plaats van Jean) ‘slechts’ één wedstrijd winnend af weet te sluiten. Vijf jaren lang rijdt hij voor Ferrari, twee seizoenen duurt zijn dienstverband bij Benetton – teams die beiden meerdere races wisten te winnen in de jaren ’90. Het zit Alesi soms gewoonweg niet mee.

Als invaller maakt Alesi in 1989 zijn debuut in de Formule 1, hij doet dat voor het team van Tyrrell. Plaats van handeling: zijn thuisrace, op het circuit van Paul Ricard. Alesi doet de F1-wereld versteld staan door meteen naar een prachtige vierde plaats te sturen. Een nieuwe ster wordt geboren als Alesi in de openingsrace van 1990 brutaal een robbertje vecht met titelkandidaat Ayrton Senna, ondanks nog steeds in ‘slechts’ een Tyrrell te rijden. Vierendertig ronden lang rijdt Alesi aan de leiding, als de McLaren van Senna een inhaalactie poogt hapt Alesi direct terug. Senna blijkt een maatje te groot, maar P2 is iets om zeer tevreden mee te zijn.

De tekst gaat onder de foto verder

[Jean Alesi - Tyrrell Racing | USA GP 1990]

De grote teams hebben Alesi na die prestatie in de smiezen. Williams, dat zint op wraak na twee jaren aan de broek te hebben gekregen van McLaren, sluit een voorcontract met Alesi af. Kort daarna klopt ook Ferrari op de deur van huize-Alesi en dan gaat het onderbuikgevoel pardoes een rol spelen. Alesi, met zijn Italiaanse vader, zou toch ook eigenlijk wel heel graag voor Ferrari willen rijden. Bovendien: Ferrari wint dat jaar (1990) races, Williams - dat met man en macht één keertje zegevieren dankzij een heldenrit van Thierry Boutsen – rijdt normaliter achter de rode bolides aan.

Alesi laat het erop aankomen en volgt zijn hart, iets wat Williams en Ferrari juridisch getouwtrek oplevert. Williams wijst immers op het voorcontract. Ferrari schikt door de Britse stal één van haar wagens van het seizoen 1990 cadeau te doen. Zo kan Alesi in 1991 aanschuiven bij Ferrari.

Het blijkt, carrièretechnisch, een kapitale fout. Ferrari zakt weg, komt er in ’91 en zeker in ’92 niet aan te pas, waar Williams de weg omhoog terugvindt en races wint. Nigel Mansell wordt in 1992 zelfs wereldkampioen – Alesi’s oude teammaat Alain Prost doet dat kunstje in 1993, al rijdend voor Williams, dunnetjes over. Alesi had in principe al een tweevoudig wereldkampioen kúnnen zijn, als hij niet zijn hart, maar zijn hoofd had gevolgd. In werkelijkheid staat hij sporadisch op het podium – de tweede plek op Monza in ’93 is fraai, maar fungeert slechts als een doekje voor het bloeden.

De Ferrari van 1994 is een stuk beter dan haar voorgangers, maar het is met name teammaat Gerhard Berger die daarvan profiteert. De Oostenrijker wint de Grand Prix van Duitsland, waar Alesi genoegen moet nemen met een handvol podiumplaatsen. Wel scoort hij zijn eerste poleposition – op Monza, nota bene. Veertien ronden lang mag Alesi hopen op een wereldwonder als zijn versnellingsbak er in leidende positie mee uitscheidt.

De tekst gaat onder de foto verder

[Jean Alesi | Ferrari]

Voor het seizoen 1995 ziet het er redelijk uit voor Ferrari: Williams en Benetton zijn de nummers één en twee, maar al vroeg in het jaar laat de Scuderia met name dankzij Alesi zien een aardig potje mee te kunnen strijden. In zowel Argentinië als San Marino eindigt Alesi als tweede, in Spanje en Monaco ligt hij op een veelbelovende positie als hij uitvalt. De dag dat Alesi eindelijk een race wint, komt steeds dichterbij.

Tijdens de Grand Prix van Canada lijkt Alesi, gestart als vijfde, voor de zoveelste keer op weg om tweede te worden. Vijftien keer stond-ie al op het podium, maar nog nooit op het hoogste treetje. En nu, op het Circuit Gilles Villeneuve in Montreal, is die vermaledijde Michael Schumacher hem (weer) te rap af. Tot plots: Schumacher duikt de pits in en staat lang stil – een versnellingsbakprobleem! Alesi erft de leiding met nog een aantal rondjes voor de boeg en ondanks dat de Fransman in zijn F1-carrière al meerdere koningsdrama’s heeft beleefd, blijft hij ditmaal gevrijwaard van de pechduivel. Voor de eerste en naar later blijkt enige keer rijdt de Siciliaanse Fransman als eerste over de eindstreep. Eindelijk, Alesi!

De tekst gaat onder de foto verder

[Jean Alesi krijgt een lift van Michael Schumacher, nadat hij de Grand Prix van Canada 1995 op zijn naam zette en zonder brandstof kwam te staan.]

Nadat Schumacher Benetton inruilt voor Ferrari en Eddie Irvine aansluit als diens teammaat, zit er voor Berger en Alesi niet veel meer op dan te verkassen richting Schumachers oude stal. Bij Benetton worden veel podiumplaatsen gescoord – tweede in Brazilië, derde in Argentinië, tweede in Spanje, derde in Canada, derde in Frankrijk, tweede in Duitsland, derde in Hongarije, tweede in Italië – maar nooit meer staat Alesi helemaal bovenaan het podium. Op Monza pakt hij in 1997 de tweede poleposition uit zijn lange F1-loopbaan, ditmaal leidt hij 31 rondjes. Wederom mag het niet zo zijn: de strategie van McLaren en David Coulthard blijkt beter dan die van Benetton en Alesi. Tweede. Alweer.

Alesi besluit zijn F1-carrière in 2001, na jarenlang voor de spek-en-bonen-cup mee te hebben gereden. Her en der scoort hij nog een puntje – het optreden in Canada 2001, zes jaar na de overwinning, is memorabel – maar echt grootste prestaties worden er niet meer geleverd. Het blijft bij die ene overwinning.




0 reacties
Om te reageren heb je een MSZ-account nodig. Heb je nog geen account? Meld je dan aan.
Wilt u hier adverteren? Laat u informeren over de mogelijkheden. U krijgt vandaag nog antwoord.
Vraag informatie aan
Volgende F1 Grand Prix
Oostenrijk
vrijdag 03 juli 2020
11:00 - 12:30Eerste vrije training
15:00 - 16:30Tweede vrije training
zaterdag 04 juli 2020
12:00 - 13:00Derde vrije training
15:00 - 16:00Kwalificatie
zondag 05 juli 2020
15:10 - 17:10Race
Meer GP Oostenrijk
MotorsportZ brengt dagelijks het laatste Formule 1 en Max Verstappen nieuws. Iedere dag kun je op deze website het laatste F1-nieuws over Max Verstappen lezen.

Wordt Max Verstappen in 2020 wereldkampioen of wordt het toch weer Lewis Hamilton, of misschien toch een ander? Volg hier het laatste Formule 1 en Max Verstappen nieuws.
In 2020 gaat Rinus VeeKay voor het team van Ed Carpenter Racing debuteren in de IndyCar Series. Er wordt veel van de jonge Hoofddorper verwacht.

Wil je op het nieuws van MotorsportZ reageren? Maak dan een MSZ-account aan.