De Tijdmachine, episode LXIII: rebellerende zuiplap met gevoelige rechtervoet

De Tijdmachine, episode LXIII: rebellerende zuiplap met gevoelige rechtervoet

Het zal niemand zijn ontgaan: de Formule 1-wereld, en met haar de complete wereld, ligt plat vanwege het Covid-19-virus. Zodoende is er vrij weinig te melden over de actuele stand van zaken in de koningsklasse van de autosport. MotorsportZ blikt daarom elke dag terug op een gebeurtenis uit het rijke verleden van de Formule 1. Met vandaag in episode LXIII: Innes Ireland, een man over wie in deze rubriek minstens één verhaal moet worden verteld.

Wat doe je, Formule 1-coureur zijnde, als je een niet voor het wereldkampioenschap meetellende race hebt gewonnen door je Lotus 0,1 seconde eerder dan de Porsche van Jo Bonnier en 0,3 seconden voor de Porsche van Dan Gurney over de eindstreep te drukken, nota bene op de Solitudering, een baantje dat onder de rook van Porsche’s hoofdkantoor in Zuffenhausen is gelegen? Juist, dan zet je het op een zuipen. En niet zo’n klein beetje ook, je hebt een naam hoog te houden.

Je holt via de trappengang van het hotel naar het dak van dat etablissement, om vanuit die positie met een pistool lukraak de lucht in te knallen. Je drinkt jezelf een gat in je kraag, raakt slaags met de kroegbaas die om vier uur ’s nachts je gelal meer dan zat is en maakt jezelf onmogelijk voor de Duitse autosportbond, die je schorst voor de volgende race – de prestigieuze Duitse Grand Prix op de Nordschleife. Als je maandagmiddag gaar van brakheid wakker wordt, kan je enkel uitkramen dat het ‘een goed feestje’ was. Welkom in het leven van Innes Ireland.

De Schotse coureur Innes Ireland, die uitkomt voor Engeland – ja, het is een puzzeltje – heeft twee hobby’s: hard rijden met racewagens en flink tanken aan de toog. Dat die twee amper te combineren zijn, neemt hij op de koop toe – meestal vindt-ie toch nog wel een weg om beide bezigheden in hetzelfde weekend te bedrijven. Toch heeft Ireland het hardrijden dusdanig onder de knie, dat hij in het team van de later legendarische Colin Chapman belandt – Lotus.

De tekst gaat onder de foto verder

[Team Lotus | v.l.n.r. Colin Chapman, Innes Ireland en Jim Clark]

De militair veteraan – hij dient in Egypte vlak voor de Suezcrisis daar uitbreekt – rolt via nationale races en sportwagenwedstrijden in de Formule 1. Chapman ziet wat in de Schotse Engelsman met de naam die doet vermoeden dat hij van ‘het andere eiland’ afkomstig is. Ireland stapt in 1959, op het Circuit Zandvoort, voor de eerste keer in een F1-wagen. Hij fleurt zijn debuut op met een prachtige vierde plaats, achter grote namen als Bonnier en Jack Brabham. Daar blijft het echter ook bij – de Lotus is eind jaren ’50 hopeloos onbetrouwbaar.

Ireland maakt naam voor zichzelf door de, in Groot-Brittannië populaire, Grover Trophy op zijn naam te schrijven. In een non-wereldkampioenschapsrace laat hij viervoudig vicewereldkampioen Stirling Moss de hielen zien. Het tweetal scheurt een uur lang op hoge snelheid over het circuit van Goodwood, waarop Ireland een kleine drie tellen eerder dan Moss langs het zwartwit-geblokt rijdt. Als Ireland een maand later ook de drukbezochte BRDC International Trophy op Silverstone wint – wederom een race die niet voor het WK meetelt – loopt de Britse pers met hem weg.

De Britse fans ook, overigens. Ireland viert zijn zege op Goodwood met een ‘bescheiden feestje’, iets wat hij enkele weken later op Silverstone dunnetjes over doet.

De tekst gaat onder de foto verder

[Innes Ireland (in het midden) krijgt een lift]

Wereldkampioenschapsmateriaal is Ireland echter niet. Daarvoor is hij te onbezonnen, te druk bezig met zijn schijt-aan-alles-imago, teveel levensgenieter en dwarsligger. Bovendien is de concurrentie bijzonder sterk: denk aan Brabham, maar ook Ferrari-rijders Phil Hill en Wolfgang von Trips, de Britse helden Graham Hill en Jim Clark. Had Ireland in de jaren ’50 gereden, zo menen paddockbewoners, dan had-ie nog wel een kans kunnen hebben op titels. Was Ireland in de jaren ’70 in de F1 terechtgekomen, had nooit iemand over hem gepraat.

One of a kind, zeker voor die tijd: Ireland wint uiteindelijk ‘slechts’ één voor het WK meetellende Grand Prix, als de titels al zijn verdeeld, na die zwarte dag op Monza waar titelkandidaat Von Trips zijn leven verloor en teammaat Hill zodoende wereldkampioen werd. Op Watkins Glen, het razendsnelle circuit in de bossen van de staat New York, slaat Ferrari over en krijgt Ireland ruim baan als Moss, Brabham en Clark wegvallen. Hij wint met ruim vier seconden voorsprong op nummer twee, alleskunner Gurney.

Ireland boekt zodoende de allereerste Grand Prix-zege voor het Formule 1-team van Lotus, maar voldoende voor contractverlenging is dat niet. Chapman heeft zijn pijlen op de zes jaar jongere Jim Clark gericht – hij moet de titels binnen gaan slepen voor het merk dat een steeds grotere stempel op de koningsklasse van de autosport drukt. In een gehuurde Lotus vist Ireland nog wat puntjes bijeen, om de (wederom niet voor het WK meetellende) race op Crystal Palace in Londen te winnen.

De tekst gaat onder de foto verder

[Innes Ireland - Lotus krijgt hulp van politieagenten en militairen om zijn bolide uit de duinen te duwen | Zandvoort 1965]

Feesten kan Ireland ook als er niet wordt gewonnen. De Britse coureur klimt na de Grand Prix van Oostenrijk in 1964 in zeer beschonken toestand op de bar van een lokaal restaurant, om aldaar in traditionele klederdracht een ode te brengen aan het thuisland – Schotland. De oplettende lezer heeft in de gaten dat Ireland onder zijn overhemd enkel een kilt draagt. Ook Graham Hill heeft een vermoeden. De BRM-coureur twijfelt geen moment, grijpt een cactus uit een van de vensterbanken van de eetgelegenheid en drukt ‘m zo bij Ireland naar boven. ‘Quite the experience’, zou Ireland later, hardop lachend, optekenen.

Na een eenmalig optreden in de NASCAR-racerij, tijdens nota bene de legendarische Daytona 500, houdt Ireland het begin ’67 voor gezien. De Schot heeft genoeg gezien en gaat zich ontfermen over politieke rollen – daarnaast is hij druk met zijn andere passie, vissen. Bovendien heeft het drankorgel een bijzondere pen – hij schrijft een autobiografie (All Arms and Elbows, aanrader!) en maakt in de jaren ’70 naam als journalist voor een Amerikaans magazine.

Ireland sterft op 63-jarige leeftijd. Het feestbeest bezwijkt aan kanker, vier maanden nadat hij in het huwelijksbootje is gestapt met zijn droomvrouw.

Door: René Oudman



0 reacties
Om te reageren heb je een MSZ-account nodig. Heb je nog geen account? Meld je dan aan.
MotorsportZ brengt dagelijks het laatste Formule 1 en Max Verstappen nieuws. Iedere dag kun je op deze website het laatste F1-nieuws over Max Verstappen lezen.

Wordt Max Verstappen in 2020 wereldkampioen of wordt het toch weer Lewis Hamilton, of misschien toch een ander? Volg hier het laatste Formule 1 en Max Verstappen nieuws.
In 2020 gaat Rinus VeeKay voor het team van Ed Carpenter Racing debuteren in de IndyCar Series. Er wordt veel van de jonge Hoofddorper verwacht.

Wil je op het nieuws van MotorsportZ reageren? Maak dan een MSZ-account aan.