De Tijdmachine, episode LVI: de onvergetelijke ‘Super Zweed’ Ronnie Peterson

De Tijdmachine, episode LVI: de onvergetelijke ‘Super Zweed’ Ronnie Peterson

Het zal niemand zijn ontgaan: de Formule 1-wereld, en met haar de complete wereld, ligt plat vanwege het Covid-19-virus. Zodoende is er vrij weinig te melden over de actuele stand van zaken in de koningsklasse van de autosport. MotorsportZ blikt daarom elke dag terug op een gebeurtenis uit het rijke verleden van de Formule 1. Met vandaag in episode LVI: tweevoudig vicewereldkampioen Ronnie Peterson.

Wie is de beste Formule 1-coureur die nooit een wereldtitel veroverde? Het is een vraag waarop de antwoorden flink uiteen lopen. De één noemt bijvoorbeeld Stirling Moss, een ander brengt Gilles Villeneuve ter sprake en zo af en toe valt een recentere naam, zoals Rubens Barrichello of Gerhard Berger. De blonde, aimabele en razendsnelle Ronnie Peterson wordt in die discussie vaak over het hoofd gezien.

Geen wonder, aangezien de beste man al ruim veertig jaar niet meer onder ons is. Peterson verongelukt op 34-jarige leeftijd tijdens de Italiaanse Grand Prix van 1978, een race waarin hij ervoor kan zorgen dat de titelstrijd nog niet wordt beslist. Het lot bepaalt echter anders. Postuum behaalt Peterson de tweede plek in de eindstand, iets wat hem in zijn eerste volledige F1-jaar ook al is gelukt.

In het collectieve geheugen is Peterson de boeken ingegaan als Lotus’ nummer twee, de waterdrager van Mario Andretti in het kampioensjaar van de Amerikaan. Peterson wist echter tot een zeer behoorlijk aantal van tien Grand Prix-overwinningen te komen – let wel, in de jaren ’70 stonden er minder races op de kalender dan nu en bovendien is de tegenstand een stuk feller. Petersons onderbelichte eerste F1-seizoen is eentje die menigeen versteld doet staan.

Na het winnen van de Europese F3-titel in 1969 mag Peterson het via een privateer in de Formule 1 proberen. Met een geleende March maakt de Zweed dusdanig veel indruk, dat het fabrieksteam hem graag in een van haar bolides zet voor het racejaar 1971. Kwalificeren blijkt in eerste instantie diens achilleshiel – in de races zelf weet Peterson zich namelijk in rap tempo met de besten te meten. Sterker nog: als het koudwatervrees is overwonnen staat de Super Swede na de derde race van het jaar zomaar op het podium!

De tekst gaat onder de foto verder

[Ronnie Peterson | March]

De karakteristieke rode March, met een krankjorume voorvleugel die meer wegheeft van een ovalen serveerplaat dan van een aerodynamisch hulpmiddel, jaagt in de straten van Monaco van een achtste startplaats naar een tweede plek aan de meet. Peterson maakt naam voor zichzelf door geregeld dit soort inhaaljachten uit te voeren: een paar weken later, op Zandvoort, snijdt de Super Swede als een warm mes door de boter vanaf P13 om als vierde te eindigen, op Silverstone klimt de March-rijder van een vijfde naar wederom een tweede stek. Tijdens het slotakkoord op Watkins Glen rijdt hij zelfs van P11 naar het podium (derde).

Een eerste Grand Prix-zege blijft, ondanks in totaal vijf (!) tweede plaatsen, net buiten schot. Wat heet, net: na een slipstreamstrijd op het circuit van Monza komt Peterson één honderdste van een seconde (0,01) tekort om victorie te kraaien op het hoogste niveau. Peter Gethins BRM blijft de rode March een neuslengte voor in wat een van de meest krankzinnige Formule 1-finishes aller tijden is – de gehele top vijf komt namelijk binnen zeven tienden van een tel over de eindstreep.

Kans op de titel maakt Peterson, ondanks die uiteindelijke tweede plaats in het klassement, eigenlijk nooit. Veteraan Jackie Stewart kent het klappen van de zweep en rijgt met speels gemak een tweede titel aan zijn zwaard. Tenminste – dat betreft de titel in de Formule 1. In de Formule 2, waarin Peterson dat jaar eveneens fulltime uitkomt, wordt de Zweed wél kampioen. Vijf keer wint hij een race – nou ja, viermaal, maar ‘ervaren’ coureurs worden uit de uitslag geschrapt en zo verliest Graham Hill zijn overwinning op Thruxton.

De tekst gaat onder de foto verder

[Ronnie Peterson | Lotus]

Dat het ene jaar het andere jaar niet is merkt Peterson in 1972, wanneer de Lotussen een tandje harder lopen dat in het voorgaande seizoen en de March moeite heeft om met de absolute top mee te komen. Peterson weet op talent nog wat punten te sprokkelen, staat ook eens op het podium, maar moet in de eindafrekening genoegen nemen met een gedeelde negende plaats. Als Lotus op de deur klopt, is de Zweed er als de kippen bij om over te stappen.

Het seizoen 1973 had eenvoudig de boeken in kunnen gaan als het jaar waarin Peterson kampioen werd – de Zweed wint liefst vier van de vijftien wedstrijden en vertrekt niet minder dan negenmaal vanaf de eerste startplaats. De Lotus laat hem echter té vaak in de steek: een olielek, een kapotte versnellingsbak, remmen die het begeven – onder de eindstreep komt Peterson zestien puntjes tekort op wereldkampioen Stewart, zestien puntjes die met een betrouwbare wagen ongetwijfeld wél waren gescoord.

Daarop krijgt het carrièreverloop van Peterson een Fernando Alonso-ige wending. Peterson is snel, supersnel zelfs, maar rijdt domweg op het verkeerde moment voor de verkeerde teams. Lotus takelt in rap tempo af als Emerson Fittipaldi verkast naar McLaren, maar Peterson blijft de renstal trouw. Juist op het moment dat er weer een beetje leven in de brouwerij komt, keert hij terug naar March – laat die equipe het juist ontzettend moeilijk hebben. Met kunst en vliegwerk wint Peterson op Monza – dát, en een poleposition op Zandvoort zijn de enige wapenfeiten van 1976.

De tekst gaat onder de foto verder

[Ronnie Peterson | Lotus]

Via de zeswieler van Tyrrell (1977) komt Peterson weer bij Lotus terecht, waar hij tweede viool mag spelen naast Andretti. De teaminterne spelregels zijn klaar als een klontje: wat er ook gebeurt, de Amerikaan krijgt voorkeursbehandeling. Pas als Andretti wegvalt, mag Peterson voor eigen kansen gaan. Zo wint-ie op Kyalami en op de Österreichring, wedstrijden waarin Andretti met problemen te maken krijgt.

Het boek eindigt, zoals boven vermeld, helaas te vroeg. Met een doffe klap komt Petersons carrière ten einde, een dag na de zware startcrash op Monza overlijdt de Super Swede aan complicaties die optreden na operaties.




0 reacties
Om te reageren heb je een MSZ-account nodig. Heb je nog geen account? Meld je dan aan.
Wilt u hier adverteren? Laat u informeren over de mogelijkheden. U krijgt vandaag nog antwoord.
Vraag informatie aan
Volgende F1 Grand Prix
Oostenrijk
vrijdag 03 juli 2020
11:00 - 12:30Eerste vrije training
15:00 - 16:30Tweede vrije training
zaterdag 04 juli 2020
12:00 - 13:00Derde vrije training
15:00 - 16:00Kwalificatie
zondag 05 juli 2020
15:10 - 17:10Race
Meer GP Oostenrijk
MotorsportZ brengt dagelijks het laatste Formule 1 en Max Verstappen nieuws. Iedere dag kun je op deze website het laatste F1-nieuws over Max Verstappen lezen.

Wordt Max Verstappen in 2020 wereldkampioen of wordt het toch weer Lewis Hamilton, of misschien toch een ander? Volg hier het laatste Formule 1 en Max Verstappen nieuws.
In 2020 gaat Rinus VeeKay voor het team van Ed Carpenter Racing debuteren in de IndyCar Series. Er wordt veel van de jonge Hoofddorper verwacht.

Wil je op het nieuws van MotorsportZ reageren? Maak dan een MSZ-account aan.