De Tijdmachine, episode I: ‘smerige’ eerste titelwinst van Schumacher

De Tijdmachine, episode I: ‘smerige’ eerste titelwinst van Schumacher

Het zal niemand zijn ontgaan: de Formule 1-wereld, en met haar de complete wereld, ligt plat vanwege het COVID-19-virus. Zodoende is er vrij weinig te melden over de actuele stand van zaken in de koningsklasse van de autosport. MotorsportZ blikt daarom elke dag terug op een gebeurtenis uit het rijke verleden van de Formule 1. Met vandaag in episode I: de ‘smerige’ eerste titelwinst van Michael Schumacher.

Onder het kopje Formule 1-legenden wordt een aantal coureurs geschaard. Alain Prost, Ayrton Senna, Jim Clark zijn een paar daarvan, maar de naam die bij de meesten een belletje doet rinkelen is toch die van Michael Schumacher. De 51-jarige Duitser, van wie tegenwoordig eigenlijk niemand weet hoe het met hem gaat na diens heftige skiongeluk eind-2013, schreef een recordaantal van 91 Grands Prix op zijn naam. Liefst zevenmaal werd Schumacher wereldkampioen in de koningsklasse van de autosport.

Schumacher is het collectieve geheugen ingegaan als ‘de onverslaanbare Ferrari-coureur’, maar voor de Kerpenaar grote successen boekt bij het Italiaanse merk rijdt hij in dienst van twee andere teams. Het Ierse middenveldteam Jordan mag één wedstrijd van de Duitser genieten, voor Benetton verdedigt Schumacher iets meer dan vier volledige seizoenen de kleuren. Vanaf september 1991 tot aan het slotstuk van 1995 staat de ‘Rekordmeister’ onder contract bij de stal van het gelijknamige kledingmerk.

Na diens fenomenale debuut bij Jordan bewijst Schumacher de buitenwereld een ruwe diamant te zijn. Hij kan zich razendsnel aanpassen aan zowel wagens als circuits, maar moet nog wel enigszins worden geslepen. Flavio Briatore en Ross Brawn vormen een geweldig koppel als het gaat om het begeleiden van de jonge, hongerige Duitser. In 1994 is de combinatie rijder/wagen dusdanig sterk geworden, dat deze de toon aangeeft.

De tekst gaat onder de foto verder

[ Michael Schumacher (Benetton-Ford) 1994 ]

Dát seizoen, 1994, is tegelijkertijd een van de meest memorabele en beruchte uit de recentere Formule 1-geschiedenis. Stercoureur Ayrton Senna komt tragisch om het leven bij een zwaar ongeluk op het circuit van Imola, evenals de minder bekende Roland Ratzenberger, die een dag voor de drievoudig wereldkampioen overlijdt aan de gevolgen van een crash. Formule 1-teams in de middenmoot en het achterveld proberen met man en macht de hoofden boven water te houden, waardoor er een gigantisch aantal van liefst 46 verschillende coureurs deelnemen aan de 16 Grands Prix. De meesten daarvan zijn, hoe kan het ook anders, betalende coureurs.

Betalen hoeft Michael Schumacher echter niet – hij laat het veld, met name in de eerste fase van het seizoen, de hielen zien. Van de eerste zeven Grands Prix wint hij er namelijk zes, in die overgebleven wedstrijd wordt hij tweede. De babyblauwe Benetton met startnummer 5 komt echter zó makkelijk uit de bochten weg, dat concurrenten vermoeden dat Schumacher met het in dat jaar verboden systeem van tractiecontrole rondrijdt. Dat wordt echter nooit bewezen.

Schumacher loopt gedurende het seizoen wel een aantal malen persoonlijk tegen de lamp. Zo haalt hij titelrivaal Damon Hill in tijdens de formatieronde van de Britse GP, iets waarvoor hij later in de wedstrijd wordt gediskwalificeerd. Na de Belgische ronde van het WK komt de bolide van de Duitser niet door de technische keuring, de bodemplaat is te ver afgesleten. Die twee akkefietjes, plus het feit dat de FIA nog altijd niet overtuigd is van verdere legaliteit van Schumachers wagen, zorgen ervoor dat hij in een cruciale fase van de jaargang voor liefst twee Grands Prix wordt geschorst. De zorgvuldig opgebouwde voorsprong in de strijd om de wereldtitel slinkt rap als Hill beide races wint, waarin Schumacher langs de zijlijn moet toekijken. Met nog slechts één puntje als buffer reist Schumacher met zijn 25 collega-coureurs af naar het Australische Adelaide. Daar wordt de finale verreden. Zowel Hill als Schumacher grijpt naast de poleposition, maar vanaf ronde 1 zijn ze in een felle strijd om de eerste plaats verwikkeld. Schumacher leidt, tot hij een stuurfout maakt en Hill een inhaalpoging ziet wagen.

De tekst gaat onder de foto verder

 [ Michael Schumacher (Benetton-Ford) en Damon Hill (Williams-Renault) seizoensfinale Adelaide, Australië 1994 ]

Geen moment twijfelt de Duitser, die ongetwijfeld voelt dat zijn Benetton niet meer naar behoren functioneert. Hij smijt zijn bolide in een wanhoopspoging tegen de Williams van Hill aan. Resultaat: Schumacher staat in de bandenstapel, maar de truc is geslaagd – Hills voorwielophanging is geknakt en nadat Williams eerder in het jaar al in de persoon van Senna een coureur verloor, wil ze geen onaanvaardbare risico’s nemen. Hill stapt uit in de pitstraat – Schumacher behoudt zijn minimale voorsprong van één punt en wordt uitgeroepen tot wereldkampioen van 1994.

Naderhand wordt er veel over de eerste titel van Schumacher gesproken. Had men hem moeten diskwalificeren en zo ja, moest de FIA hem dan uit het resultaat van de Australische GP schrappen (wat titeltechnisch geen verschil had gemaakt) of moest er een kruis door zijn complete seizoen worden gezet? Feit is dat de autosportbond het resultaat in stand hield, waardoor er achter het jaartal 1994 nog altijd de naam ‘M. Schumacher’ als titelwinnaar prijkt.




0 reacties
Om te reageren heb je een MSZ-account nodig. Heb je nog geen account? Meld je dan aan.
MotorsportZ brengt dagelijks het laatste Formule 1 en Max Verstappen nieuws. Iedere dag kun je op deze website het laatste F1-nieuws over Max Verstappen lezen.

Wordt Max Verstappen in 2020 wereldkampioen of wordt het toch weer Lewis Hamilton, of misschien toch een ander? Volg hier het laatste Formule 1 en Max Verstappen nieuws.
In 2020 gaat Rinus VeeKay voor het team van Ed Carpenter Racing debuteren in de IndyCar Series. Er wordt veel van de jonge Hoofddorper verwacht.

Wil je op het nieuws van MotorsportZ reageren? Maak dan een MSZ-account aan.